γράφει ο Δημήτρης Χατζηιωαννίδης

Το νόημα μιας επανάστασης

 Στις 17 του Νοέμβρη το 1973 είχε πραγματοποιηθεί ο ξεσηκωμός κατά της Χούντας, ο οποίος στέφθηκε με επιτυχία και την πτώση της δικτατορίας να αποτελεί γεγονός. Ο κόσμος είχε βγει στους δρόμους να γιορτάσει αυτή την νίκη, προσμένοντας μια νέα αρχή στο πολιτικό σκηνικό, με οδηγό αυτή τη φορά την δημοκρατία. Υπάρχει όμως ένα σύνθημα που ακούγεται σήμερα που λέει «…η χούντα δεν τελείωσε το 73». Με αφορμή λοιπόν την μέρα της εξέγερσης αλλά και το κομμάτι του παραπάνω συνθήματος, θα ήθελα να γράψω για το τι είναι και τι μπορεί να προσφέρει μια επανάσταση μέσα στις κοινωνίες.

  Παρόλο το γεγονός που έπεσε η κυριαρχία του Γεώργιου Παπαδόπουλου, εξακολουθεί να υπάρχει στις μέρες μας το σύννεφο των δικτατορικών ενεργειών από μέρους της κυβέρνησης, σε σημείο που την παρομοιάζει κανείς με την Χούντα. Τότε βέβαια υπήρχε ο στρατός που δεν σου έδινε το δικαίωμα να εκφραστείς πολιτικά, σήμερα πάλι υπάρχει ο οικονομικός πόλεμος που σε εξαθλιώνει και δεν σου δίνει το δικαίωμα να είσαι ελεύθερος. Αν κοιτάξουμε πιο πρόσφατα την ιστορία  υπάρχουν και άλλα παραδείγματα επιτυχημένων επαναστάσεων, όπως αυτή της Αργεντινής πριν από δέκα περίπου χρόνια. Για την ακρίβεια μετά την πτώση της δικτατορίας και κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης οι εργαζόμενοι κατάφεραν να σταθούν όρθιοι στα πόδια τους. Πολλοί από αυτούς μάλιστα, πήραν τις επιχειρήσεις στα χέρια τους όταν τα αφεντικά τους πηδούσαν από το καράβι μπας και σωθούν από την πτώχευση. Αργότερα όμως, η συγκεκριμένη χώρα έφτασε πάλι σε αδιέξοδο, μιας και η φορολογία αλλά και ο πληθωρισμός δημιουργούσαν νέα φτώχεια στους πολίτες της. Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και το μοτίβο αυτής της ιστορίας έχει κάθε φορά τα ίδια αποτελέσματα, την συστηματική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων μέσα στις κοινωνίες τους ακυρώνοντας έτσι τους αγώνες των λαών.

  Και αν όλα αυτά προκύπτουν φυσιολογικά από τις σκοτεινές βουλές των εκάστοτε κυβερνήσεων τότε γιατί σήμερα ο κόσμος δεν αντιδράει με τα ίδια μέσα, δηλαδή με το όπλο της ανυπακοής και της επανάστασης και της ενασχόλησης με τα κοινά; Ένας λόγος είναι αυτός του σημερινού “lifestyle” που ακολουθείται. Ο σημερινός τρόπος ζωής επηρεασμένος από την τηλεόραση και τα πρότυπα του χρήματος επηρεάζει υποσυνείδητα τους ανθρώπους μεταβάλλοντας τους σε άβουλα πλάσματα ικανά να επιβιώσουν σε έναν υλιστικό τρόπο ζωής, μην έχοντας πολιτική συνείδηση. Επίσης, η παραπληροφόρηση των media πραγματοποιείται κατ’ εξακολούθηση από τα μεγάλα κυρίως κανάλια της τηλεόρασης. Οι μεγάλες εταιρείες των ΜΜΕ δεν παρουσιάζουν τις πραγματικές ειδήσεις όπως οφείλουν, κάτι το οποίο γίνεται πλέον αντιληπτό από τους ίδιους τους ανθρώπους. Αντί αυτού, φαίνεται να είναι προσκείμενες σε πολιτικές ομάδες δίνοντας διαστρεβλωμένες ειδήσεις και έχοντας μια αηδιαστική ψυχραιμία και κατανόηση στις κατάφορες αδικίες που πραγματοποιούνται εις βάρος των ανθρώπων. Τέλος, ένας ακόμα λόγος είναι η οικονομική ανέχεια που μας επιβάλλουν. Πατώντας σε κάποιους νόμους του καπιταλιστικού συστήματος (π.χ. ύφεση και ανάπτυξη), μειώνουν μισθούς ή αυξάνουν φορολογίες με μπακαλίστικο τρόπο δίνοντας την εντύπωση ότι σε βάθος χρόνου θα υπάρχει κάποιο πολύ σημαντικό αποτέλεσμα. Έτσι φτάνουμε στο σημείο να εκλογικεύουμε μη λογικές καταστάσεις και να θεωρούμε φυσιολογικό τον κοινωνικό ξεπεσμό που μας επιβάλουν, στην θέα της ανάπτυξης και της οικονομικής εξιλέωσης.

  Αυτό που συμπεραίνει κανείς από τα παραπάνω, δεν είναι ότι οι κοινωνικές επαναστάσεις που πραγματοποιούνται κατά τους αιώνες, είναι αναποτελεσματικές. Αυτό που επισημαίνεται είναι ότι για να μπορούν οι λαϊκές εξεγέρσεις να έχουν νόημα και ουσιαστική συνέχεια, θα πρέπει να συνδυάζονται από την πολιτική ωρίμανση της συνείδησης μας. Μια λύση όπως είπε και ένας φοιτητής σε άλλο άρθρο είναι να υπάρχει μια ισχυρή  παρουσία σε συγκεντρώσεις όπως αυτές των γενικών συνελεύσεων μέσα στο πανεπιστήμιο. Εγώ προτείνω και την φυσική παρουσία των ανθρώπων σε πορείες, για να μπορεί κάποιος να έρθει σε επαφή με κόσμο που πλήττεται κοινωνικά και να τον βοηθάει με την παρουσία του.  Με αυτές τις πολιτικές αναζητήσεις και ζυμώσεις του μυαλού μας θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε ολοκληρωμένες απόψεις. Έτσι, θα μπορούμε να οργανώσουμε μια μεγάλη επανάσταση που θα δημιουργήσει τις βάσεις για μια ιδανική και δίκαιη κοινωνία.