γράφει ο Απόστολος Μισαηλίδης

Φτάνει πια

Η κυβέρνηση κυβερνά με νομοθετικές διατάξεις ξεπερνώντας τους νόμους του Συντάγματος. Παρακολουθώντας την επικαιρότητα τις τελευταίες μέρες αναρωτιέμαι τί ακριβως κάνει η κυβέρνηση, τί στόχους «κάτω από το τραπέζι» προσπαθεί να πετύχει, ποιος εν τέλει οφελείται από όλη την κατάσταση. Με τί να πρωτοασχοληθώ; Με το κλείσιμο της ΕΡΤ, με την εξίσωση τιμής του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης (ακολουθούμενη από τη δήλωση εντός της βουλής από τον κ. Στουρνάρα «πεθαίνουν παιδάκια και λυπάμαι για αυτό» και το προσπέρασε έτσι)..... Επιπλέον, κάτι πολύ επίκαιρο το οποίο με εξόργισε, η δήλωση του Πρωθυπουργού της Τουρκίας «Δεν υπάρχει κράτος που να λέγεται Κύπρος» (υπόθηκε τη Δευτέρα 11/11/13 σε συνέδριο στην Πολωνία) και η Ελλάδα από τη μεριά της δεν απάντησε τίποτα επισήμως(μέχρι στιγμής). Να συνεχίσω με τις κατ’ επανάληψη παρακολουθήσεις τηλεφώνων από την ΕΥΠ, η οποία έχει χάσει το κύρος της τελευταία; Δεν είμαι σε θέση να δώσω μία απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα.

Είμαι σε θέση όμως να αναγνωρίσω ότι εάν δεν αλλάξουν στάση οι πολιτικοί, οι οποίοι νομίζουν ότι κυβερνούν ένα λαό ηλιθίων, το μέλλον της χώρας είναι σκοτεινό. Επίσης, δεν αναφέρομαι στην θεωρία των δύο άκρων την οποία θέλουν με το στανιό να μας περάσουν ότι ισχύει. Ολοκληρώνοντας, προσωπικά ποντάρω το μέλλον της Ελλάδας στο νέο πολιτικό αίμα, σε άτομα της γενιάς μου τα οποία είναι απελευθερωμένα από παρατάξεις και κομματοποιήσεις και τα οποία έχουν να προσφέρουν ουσιαστικά. Οι καρεκλοκένταυροι του σήμερα, οι ατελείωτες γενιές οικογενειών που λαμβάνουν έδρες στο Κοινοβούλιο, επειδή και μόνο κάποιος πατέρας ή παππούς ήταν πολιτικός, πρέπει να δώσουν τη θέση τους στο νέο αίμα. Τέλος, αυτή η αλλαγή έχει τη δυνατότητα να ξεκινήσει ακόμα και σήμερα διότι δεν είναι όλοι οι βουλευτές το ίδιο, αλλά δυστυχώς οι παλιοί δεν κάνουν στην άκρη.