γράφει ο Μιχάλης Φράγκος
H εβδομάδα των παθών για διοικητικούς
υπαλλήλους
Τις
τελευταίες εβδομάδες στα πανεπιστήμια, κυρίως της Αθήνας δεν διεξάγονται
μαθήματα, για την ακρίβεια δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα οι εξετάσεις του
Σεπτεμβρίου, λόγω της συνεχιζόμενης απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ
για τη διαθεσιμότητα. Τις τελευταίες μέρες όμως έχει αρχίσει να κορυφώνεται η
κόντρα των υπαλλήλων με τον υπουργό Παιδείας
Το χρονικό των τελευταίων ημερών
18/11/2013.
Μία μέρα μετά τη τεσσαρακοστή επέτειο του Πολυτεχνείου, το ΑΣΕΠ καταρτίζει τους
προσωρινούς πίνακες των υπαλλήλων προς διαθεσιμότητα που αφορούσαν κυρίως το
Καποδιστριακό, το ΕΜΠ, αλλά και άλλα ΑΕΙ της Ελλάδας. Την ίδια μέρα οι
διοικητικοί υπάλληλοι προχωρούν σε συνέχιση της απεργίας για δυο συνεχόμενα
48ωρα, δηλαδή έως το τέλος της εβδομάδας. Η σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αθηνών
παραιτείται σύσσωμη το ίδιο απόγευμα μιας και αρνούνται οι ακαδημαϊκοί να
κάνουν μάθημα με την παρουσία της αστυνομίας στο πανεπιστήμιο (κάποιοι δικαίως
παρομοίασαν την απειλή του υπουργείου για καταστολή των εξεγέρσεων και
διεξαγωγή των μαθημάτων με την παρουσία της αστυνομίας, όμοια με την εισβολή
του τανκς στο πολυτεχνείο για καταστολή των εξεγέρσεων…).
Δύο μέρες
μετά (χθες Τετάρτη 20/11), το Πρωτοδικείο Αθηνών κρίνει την απεργία των διοικητικών
υπαλλήλων παράνομη αλλά όχι καταχρηστική. Τη σκυτάλη για παραίτηση παίρνουν τα
μέλη της συγκλήτου του ΑΠΘ επικαλούμενα την
αδυναμία του Ιδρύματος να λειτουργήσει εξαιτίας της διαθεσιμότητας, στην οποία
τέθηκε τμήμα των διοικητικών υπαλλήλων του.
Η κατάσταση στα ΑΕΙ
Υπάρχουν πολλά εξόφθαλμα παραδείγματα της
κατάστασης στα ΑΕΙ με την εφαρμογή του καθεστώς της διαθεσιμότητας. Ένα από
αυτά είναι το τμήμα Γαλλικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ στο οποίο πλέον αντιστοιχεί
ένας διοικητικός υπάλληλος για 3.449 φοιτητές… Ένα ακόμα παράδειγμα είναι ότι
διαλύονται 8 εργαστήρια της σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ λόγω έλλειψης
προσωπικού, και πλέον στο ίδιο τμήμα από 62 υπάλληλοι μένουν οι 27…
Στη μέση οι φοιτητές
Λόγω της συγκεκριμένης κατάστασης το
μπαλάκι πέφτει στους φοιτητές οι οποίοι έρχονται σε ρήξη μεταξύ τους για το αν
θα πρέπει να ανοίξει το τμήμα τους ή όχι. Υπάρχει η κατηγορία των φοιτητών που
υποστηρίζει την απεργία, η κατηγορία των φοιτητών που έχουν εντολή από κάποιον
άλλο να βοηθήσουν στο να ανοίξει η σχολή, η κατηγορία που ανησυχεί μήπως χάσει
χρήματα σε ενοίκια, χωρίς να αναλογιστεί, ότι όταν θα ανοίξει η σχολή του ίσως
να μην μπορεί να κάνει το ίδιο σε επίπεδο μάθημα. Υπάρχει και η κατηγορία των
φοιτητών που δεν τους νοιάζει γιατί απλά είναι σε διακοπές.
Η ευθύνη του καθ’ ενός μας
Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν στα "κεντρικά" πανεπιστήμια της χώρας μας. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε
όμως ότι τα περιφερειακά υπέστησαν σοβαρό πλήγμα με το σχέδιο "Αθηνά" και
συνεχίζουν με την απαξίωση από το υπουργείο το οποίο δε μεριμνεί για τα
απαραίτητα εφόδια για τη διαβίωση τους. Από τη μία το "Αθηνά", στη συνέχεια οι
απολύσεις συμβασιούχων καθηγητών, μετά σειρά των διοικητικών υπαλλήλων, μετά
τι;
Αυτό το ερώτημα πρέπει να μας βασανίζει
όλους και πρέπει να μην εθελοτυφλούμε όταν η ομάδα που πλήττεται δεν είναι
δικιά μας, ίσως αύριο στη θέση αυτή να είμαστε εμείς…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου