γράφει ο Περικλής Μητσιάλης
Στη σημερινή τεχνολογική εποχή είναι δύσκολο να βρεις σπίτι χωρίς ούτε μια τηλεόραση - τουλάχιστον στον λεγόμενο «αναπτυγμένο» κόσμο. Η τηλεόραση ξεκίνησε σαν μέσο επικοινωνίας για βιομηχανική χρήση. Με την πάροδο του χρόνου όμως, η τηλεόραση χρησιμοποιήθηκε για ενημερωτικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς, κυρίως όμως σαν προϊόν με σκοπό το οικονομικό κέρδος από τους επιχειρηματίες.
Στη μορφή που έχει πάρει σήμερα η τηλεόραση υπάρχουν πλεονεκτήματα καθώς όμως και αδυναμίες.
Ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι η τηλεόραση μειώνει τις αποστάσεις και μπορεί κανείς να έχει ενημέρωση για τις εξελίξεις σύντομα από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Έτσι, μειώνεται σε μεγάλο βαθμό η ελλιπής ενημέρωση που υπήρχε σε μερικές απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.
Λόγω της αμεσότητάς της, η τηλεόραση μπορεί να αποτελέσει μέσο για την μόρφωση, την εκπαίδευση και την επιμόρφωση των ανθρώπων. Αυτό πραγματοποιείται μέσα από ενημερωτικές εκπομπές καθώς και από διάφορα ντοκιμαντέρ.
Ακόμα, η τηλεόραση μπορεί να ευαισθητοποιήσει πιο εύκολα την κοινή γνώμη σε ανθρωπιστικά ζητήματα όπως για παράδειγμα μέσω των τηλε-μαραθώνιων για τη συγκέντρωση χρημάτων υπέρ κοινωφελών ιδρυμάτων ή ζητώντας την συνδρομή των τηλεθεατών για την ανεύρεση κάποιου εξαφανισμένου ενηλίκου ή παιδιού.
Επίσης, η τηλεόραση είναι ένα μέσο το οποίο προάγει την δημοκρατία μέσα από την ελεύθερη διακίνηση ιδεών που υπάρχει σε αυτή καθώς ο καθένας μπορεί να εκφράσει τις ιδέες και τις απόψεις του σε αυτήν.
Απ' την άλλη μεριά όμως, το τηλεοπτικό μέσο έχει τη δύναμη να βλάψει την κοινωνία αντί να την προάγει.
Η τηλεόραση λοιπόν από μέσο ενημέρωσης μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε μέσο προπαγάνδας από αυτούς που την ελέγχουν, δηλαδή τις κυβερνήσεις και τους επιχειρηματίες. Έτσι,αυτή μετατρέπεται σε όργανο «πλύσης» εγκεφάλου εξυπηρετώντας τα συμφέροντα αυτού που την χρησιμοποιεί ως μέσο ελέγχου των ανθρώπων.
Ενώ η τηλεόραση θα πρέπει να είναι όργανο άσκησης ελέγχου της πολιτικής εξουσίας, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο να συμπράττει με την εξουσία και δημοσιογράφοι που εμφανίζονται στους δέκτες μας να έχουν μετατραπεί σε ένα είδος κυβερνητικού εκπροσώπου ή να συγκαλύπτουν σκάνδαλα.
Αν και ένας από τους ρόλους της τηλεόρασης είναι η ψυχαγωγία, τα πραγματικά ψυχαγωγικά προγράμματα είναι λίγα. Η ποιότητα λοιπόν της τηλεόρασης πέφτει σταδιακά ρίχνοντας έτσι την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
Επιπλέον, η τηλεόραση απορροφά όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του ελεύθερου χρόνου μας με αποτέλεσμα την έλλειψη επικοινωνίας και την αποξένωση των ανθρώπων. Έτσι, δημιουργείται ένας εθισμός σε αυτή παραγκωνίζοντας λοιπόν σε μεγάλο βαθμό την ζωή της κοινωνίας.
Συνοψίζοντας, θα μπορούσε να πει κανείς, ότι η τηλεόραση είναι ένα μέσο με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.Έτσι, μπορεί να υπάρξει από κατάρα σε ευλογία για τον άνθρωπο. Αφού σήμερα η τηλεόραση είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας, ας φροντίσουμε να επωφεληθούμε από τη χρησιμότητα της και να απορρίψουμε καθετί το βλαβερό και άχρηστο.
Η επίδραση της τηλεόρασης στην ζωή μας
Στη μορφή που έχει πάρει σήμερα η τηλεόραση υπάρχουν πλεονεκτήματα καθώς όμως και αδυναμίες.
Ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι η τηλεόραση μειώνει τις αποστάσεις και μπορεί κανείς να έχει ενημέρωση για τις εξελίξεις σύντομα από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Έτσι, μειώνεται σε μεγάλο βαθμό η ελλιπής ενημέρωση που υπήρχε σε μερικές απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.
Λόγω της αμεσότητάς της, η τηλεόραση μπορεί να αποτελέσει μέσο για την μόρφωση, την εκπαίδευση και την επιμόρφωση των ανθρώπων. Αυτό πραγματοποιείται μέσα από ενημερωτικές εκπομπές καθώς και από διάφορα ντοκιμαντέρ.
Ακόμα, η τηλεόραση μπορεί να ευαισθητοποιήσει πιο εύκολα την κοινή γνώμη σε ανθρωπιστικά ζητήματα όπως για παράδειγμα μέσω των τηλε-μαραθώνιων για τη συγκέντρωση χρημάτων υπέρ κοινωφελών ιδρυμάτων ή ζητώντας την συνδρομή των τηλεθεατών για την ανεύρεση κάποιου εξαφανισμένου ενηλίκου ή παιδιού.
Επίσης, η τηλεόραση είναι ένα μέσο το οποίο προάγει την δημοκρατία μέσα από την ελεύθερη διακίνηση ιδεών που υπάρχει σε αυτή καθώς ο καθένας μπορεί να εκφράσει τις ιδέες και τις απόψεις του σε αυτήν.
Απ' την άλλη μεριά όμως, το τηλεοπτικό μέσο έχει τη δύναμη να βλάψει την κοινωνία αντί να την προάγει.
Η τηλεόραση λοιπόν από μέσο ενημέρωσης μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε μέσο προπαγάνδας από αυτούς που την ελέγχουν, δηλαδή τις κυβερνήσεις και τους επιχειρηματίες. Έτσι,αυτή μετατρέπεται σε όργανο «πλύσης» εγκεφάλου εξυπηρετώντας τα συμφέροντα αυτού που την χρησιμοποιεί ως μέσο ελέγχου των ανθρώπων.
Ενώ η τηλεόραση θα πρέπει να είναι όργανο άσκησης ελέγχου της πολιτικής εξουσίας, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο να συμπράττει με την εξουσία και δημοσιογράφοι που εμφανίζονται στους δέκτες μας να έχουν μετατραπεί σε ένα είδος κυβερνητικού εκπροσώπου ή να συγκαλύπτουν σκάνδαλα.
Αν και ένας από τους ρόλους της τηλεόρασης είναι η ψυχαγωγία, τα πραγματικά ψυχαγωγικά προγράμματα είναι λίγα. Η ποιότητα λοιπόν της τηλεόρασης πέφτει σταδιακά ρίχνοντας έτσι την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
Επιπλέον, η τηλεόραση απορροφά όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του ελεύθερου χρόνου μας με αποτέλεσμα την έλλειψη επικοινωνίας και την αποξένωση των ανθρώπων. Έτσι, δημιουργείται ένας εθισμός σε αυτή παραγκωνίζοντας λοιπόν σε μεγάλο βαθμό την ζωή της κοινωνίας.
Συνοψίζοντας, θα μπορούσε να πει κανείς, ότι η τηλεόραση είναι ένα μέσο με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.Έτσι, μπορεί να υπάρξει από κατάρα σε ευλογία για τον άνθρωπο. Αφού σήμερα η τηλεόραση είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας, ας φροντίσουμε να επωφεληθούμε από τη χρησιμότητα της και να απορρίψουμε καθετί το βλαβερό και άχρηστο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου